Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2007

Αναψυκτήριο "Ο Αρχοντοχωριάτης"

Τι ωραίο θέμα ενέσκηψε τη συγκεκριμένη περίοδο; Πόσα συμπεράσματα μπορούν να εξαχθούν; Πόσες αφορμές για ηθικολογίες και για συζητήσεις όχι πλέον καφενείου αλλά … αναψυκτηρίου; Και μάλιστα όταν οι αφορμές προέρχονται όχι από κάποιους «απλούς» πολίτες αλλά από κάποιους «σύνθετους»(;) πολιτικούς, τα πράγματα κινούνται στα όρια του ευτράπελου και παρόλ’ αυτά είναι ικανά να καταδείξουν την πραγματικότητα που επικρατεί σ’ αυτό που επιμένουμε να χαρακτηρίζουμε «σύγχρονο κράτος»! Το όμορφο της υπόθεσης είναι ότι τίποτε πια είναι ικανό να μας προκαλέσει μεγαλύτερη θλίψη, αφού το σκεφτόμενο κομμάτι του λαού μας έχει πιάσει πάτο, οπότε και σκέφτεται (τι σκεφτόμενο θα ήταν άλλωστε;) τουλάχιστον ας το διασκεδάσουμε!
Ως γνωστόν, από αρχαιοτάτων χρόνων, το ψάρι από το κεφάλι βρωμάει, οπότε και ο νεοέλληνας -πιστός στις παραδόσεις- αποφάσισε ότι η βρωμιά είναι αρετή, ενώ η καθαριότητα, η οποία παλιότερα αποτελούσε μισή αρχοντιά, κακία! Τώρα θα ρωτήσετε γιατί απορρίφθηκε το ρητό περί καθαριότητας και υπερίσχυσε το άλλο, περί ρυπαρού ιχθύος, αλλά αυτό είναι ολοφάνερο! Απορρίφθηκε επειδή, σύμφωνα με πληροφορίες, αποτελεί δάκτυλο των ιμπεριαλιστών που μας υπονομεύουν και των καπιταλιστικών κέντρων της αντιλαϊκής παγκοσμιοποίησης στην προσπάθειά τους να πουλήσουν περισσότερα σαπούνια, σαμπουάν, απορρυπαντικά αυξάνοντας τα κέρδη τους και εξανεμίζοντας το εισόδημα του εργάτη, του οποίου, ως γνωστόν, το δίκιο είναι νόμος για τη χώρα μας!
Και μετά τις αναγκαίες εγκυκλοπαιδικές διευκρινίσεις επανέρχομαι στο θέμα μας. Λοιπόν, αδυνατώ να καταλάβω τι μεμπτό εντοπίζουν ορισμένοι στο να υπάρχουν υπουργοί, βουλευτές και άλλοι κρατικοί παράγοντες με αυθαίρετα, παρανομίες στις οικοδομικές άδειές τους ή που έχουν διορίσει τα παιδιά τους σε περιζήτητες θέσεις του δημόσιου τομέα. Εκεί που οι άλλοι εντοπίζουν αυθαιρεσίες, αναξιοκρατία, υποκρισία, εγώ δεν μπορώ παρά να δω σύμπνοια! Μάλιστα, σύμπνοια πολιτών και πολιτικών! Και η σύμπνοια είναι το ζητούμενο για την αρμονική πορεία ενός λαού προς την πρόοδο, όπως βέβαια ο συγκεκριμένος λαός την ορίζει (την πρόοδο, όχι τη σύμπνοια).
Όλοι αυτοί που βγαίνουν και κρίνουν και επικρίνουν τώρα, δεν έχουν συνειδητοποιήσει το απλούστατο. Ότι, δηλαδή, ο Έλληνας είναι όπως ακριβώς και το κράτος του. Βγαίνουν, λοιπόν, οι «Emo» της υπόθεσης και τα παρουσιάζουν όλα μαύρα. Λένε και γράφουν ότι οι Έλληνες είναι υπερχρεωμένοι, αυθαιρετούν, δε σέβονται το περιβάλλον, κλέβουν το κράτος, επιδιώκουν το ρουσφέτι, είναι τεμπέληδες αντιπαραγωγικοί και άλλα τέτοια που ένα και μόνο σκοπό εξυπηρετούν. Να μας κάνουν την καρδία πιο μαύρη κι απ’ αυτή των Emo! Εγώ, λοιπόν, λέω σε όλους αυτούς να ακολουθήσουν το παράδειγμα της συμπαθέστατης νεανικής ομάδας και να πάρουν σβάρνα τις κηδείες και να κλαίνε όλοι μαζί πάνω από τα φέρετρα αγνώστων, μπας και εκτονώσουν την κακομοιριά τους εκεί και μας αφήσουν εμάς ήσυχους να το διασκεδάζουμε!
Δηλαδή, τι θα έπρεπε να κάνει ο νεοέλληνας, όταν αυτά του διδάσκουν οι άρχοντές του; Όταν το κράτος του με χίλια δυο (1002) προβλήματα αποφασίζει να ξοδέψει ένα σκασμό χρήματα για να τελέσει Ολυμπιακούς Αγώνες, τι θα κάνει ο πολίτης; Δε θα χρεωθεί μέχρι τα μπούνια για να ζήσει την πολυτέλεια του αυτοκινήτου, της πισίνας, των καινούριων και στιλάτων ενδυμάτων; Όταν αυτοί που νομοθετούν παραβιάζουν τους νόμους τόσο κατάφωρα, τι περιμένουμε από τον πολίτη; Σεβασμό των νόμων; Σιγά και μην! Είπαμε σύμπνοια κι εδώ φαίνεται να υπάρχει μυστική συμφωνία ότι νόμοι θα συνεχίσουν να ψηφίζονται μεν, αλλά δεν είναι ανάγκη και να τηρούνται δε από κανέναν! Γιατί οι νόμοι σ’ αυτή τη χώρα έχουν καταλήξει σεμεδάκια πάνω στην τηλεόραση. Υπάρχουν, εμποδίζουν αλλά κανείς, τελικά, δεν τους δίνει την παραμικρή προσοχή!
Όσο για το ότι ο νεοέλληνας είναι τεμπέλης και αντιπαραγωγικός, τι να πω και τι να γράψω; Αγαπητοί, ο Έλληνας θέλει να αγιάσει και δεν τον αφήνουν! Δηλαδή, τι μπορεί να κάνει ο κακόμοιρος με τόσα αναψυκτήρια γύρω του; Ε τι να κάνει; Να μην τα στηρίξει; Και πώς θα ζήσουν μετά οι ιδιοκτήτες τους; Τι θα γίνουν αυτοί οι άνθρωποι; Κλέφτες ή μήπως υπουργοί; Ε, όχι να γινόμαστε και παράλογοι τώρα!
Και μέσα σ’ όλα αυτά βιώνουμε την κατάρρευση ενός μύθου που λέει ότι οι πολιτικοί αμείβονται πλουσιοπάροχα! Μωρέ τι μας λες! Αν ίσχυε κάτι τέτοιο, θα είχαν ανάγκη δεύτερης δουλειάς; Αμ, δε θα είχαν! Εδώ κοτζάμ υπουργός και για να τα βγάλει πέρα ο άνθρωπος δουλεύει και αναψυκτήριο! Θα έκανε κάτι τέτοιο, αν τα τσέπωνε χοντρά από την πολιτική; Όχι, δηλαδή, για να λέμε και του στραβού το δίκιο και να μην τα κάνουμε όλα ίσωμα!
Αλλά τέτοιος λαός είμαστε! Μη δούμε κάποιον να ξεχωρίζει. Όχι! Μόλις αντιληφθούμε μεγαλείο γύρω μας θέλουμε να το ποδοπατήσουμε, να το αφανίσουμε από προσώπου Γης. Έτσι και τώρα! Τα βάζουν όλοι με έναν άνθρωπο που προσπαθεί να διαφυλάξει μέγιστες αξίες του ελληνισμού, όπως αυτή της φιλοξενίας! Δηλαδή, τι να κάνει ο άνθρωπος; Εμφανίστηκαν τρεις(3) τέσσερις(4) Πακιστανοί, Ινδοί κτλ στην πόρτα του, τι να έκανε; Να τους άφηνε στους πέντε(5) δρόμους; Και πώς θα το έκανε αυτό; Με ποιο τρόπο τρεις(3) ή τέσσερις(4) Πακιστανοί, Ινδοί ή ό,τι άλλο θα καλύψουν πέντε(5) δρόμους; Ο ένας(1) τουλάχιστον θα έπρεπε να καλύψει δύο(2)! Τι μπέρδεμα(*@%5$%+€=x)! Έκανε, λοιπόν, αυτό που θα έκανε ο κάθε Άνθρωπος. Άνοιξε τις πόρτες του αναψυκτηρίου του και τους καλοδέχτηκε κι αντί όλοι εμείς να τον επαινούμε γι αυτό (χρονιάρες μέρες κιόλας), τι κάναμε; Τα βάζουμε μαζί του και τον καταδικάζουμε! Πού βαδίζει πλέον αυτός ο λαός;
Προσωπικά θα συνεχίσω να δείχνω μεγαλειώδη αδιαφορία για καταστάσεις δεδομένες εδώ και καιρό και θα θλίβομαι πραγματικά για ένα και μόνο: Τον αφανισμό της μέγιστης (κάποτε) αξίας του ελληνισμού. Της αρχοντιάς! Γιατί το μόνο που αντικρίζω, όπου κι αν στρέψω το βλέμμα μου είναι πια η αρχοντοχωριατιά!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια: