Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010

"Κατασκευαστικό Λάθος"

Δε γνωρίζω γιατί αλλά υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που μου απευθύνουν σοβαρά ερωτήματα. Κάποτε μάλιστα και άνθρωποι που με γνωρίζουν καλά. Περίεργο πράγμα! Κάπως έτσι, πρόσφατα ρωτήθηκα για τους λόγους που ευθύνονται για την αδυναμία μας να δημιουργήσουμε κράτος σύγχρονο και οργανωμένο. Οι σοβαρές ερωτήσεις μού προκαλούν αφόρητο άγχος (μαθητικό κατάλοιπο), ίσως επειδή αναμένουν σοβαροφανείς απαντήσεις που συνοδεύονται από περισπούδαστο ύφος. Ως οπαδός του Wittgenstein, όμως, ο οποίος ισχυρίζεται ότι «το χιούμορ δεν είναι απλώς διάθεση αλλά ένας τρόπος να αντιμετωπίζει κανείς τη ζωή», δε θα μπορούσα να προσεγγίσω το συγκεκριμένο ερώτημα, το οποίο θεωρώ σχεδόν υπαρξιακό για τον ελληνισμό, με τόσο αναμενόμενο τρόπο.
Λοιπόν, εδώ και χρόνια έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι για όλα τα δεινά μας ευθύνεται ένα και μοναδικό. Κι όταν γράφω «για όλα», εννοώ «για όλα»! Για την άθλια κατάσταση στην πολιτική, στην οικονομία, στην υγεία, στην εκπαίδευση, στο δημόσιο, για την ανακατωσούρα, για την κακεντρέχεια, για το λαϊκισμό, για την τεμπελιά, για την κατινιά, για τους κλειστούς δρόμους, για τον εθνικισμό, για τη μετριότητα, για τη στασιμότητα, για τη διαφθορά, για την ανεπάρκεια… Για όλα αυτά τα φαιδρά και εξευτελιστικά και παράλογα και τριτοκοσμικά που εμποδίζουν το λαό και τη χώρα μας να δει μια άσπρη μέρα ευθύνεται ένα και μοναδικό και μάλιστα ανατομικό χαρακτηριστικό μας.
Οπότε η ευθύνη για την κατάστασή μας δε βαρύνει άμεσα εμάς αλλά το Θεό που μας έφτιαξε με ιδιαίτερα ευαίσθητο τράχηλο! Αυτή είναι η αιτία των δεινών μας. Γιατί εμείς που «είμαστε γεννημένοι για να είμαστε πρώτοι», εμείς που «δώσαμε τα φώτα στους άλλους λαούς» (μάλλον το παρακάναμε και μείναμε στο πίσσα σκοτάδι), εμείς που «όταν φτιάχναμε Παρθενώνες, οι άλλοι ζούσαν στα δέντρα», εμείς που … Τέλος πάντων, εμείς που «είμαστε τα θεμέλια του παγκόσμιου πολιτισμού» (τι άγχος για τον πολιτισμό;) θα είχαμε καταφέρει πολύ περισσότερα και ακόμα θα διατηρούσαμε την πρωτοκαθεδρία στην εξέλιξη, αν δεν ήμασταν θύματα της απροσεξίας του Δημιουργού μας.
Καλά και ωραία βρε Δημιουργέ, την ώρα που φτιάχνεις τα υπόλοιπα έθνη (εκείνα που φτιάχτηκαν για να είναι ηττημένα, δευτεράτζες και κάτω) κάνε ό,τι θες. Αλλά όταν έφτασε η ώρα να φτιάξεις την κορωνίδα της Δημιουργίας (εμείς είμαστε αυτή), δεν έπρεπε να είσαι λίγο πιο προσεχτικός; Τι είναι η κατασκευή της κορωνίδας; Ξεμάτιασμα στα πεταχτά είναι; Όχι βέβαια! Τέτοιες ώρες και η παραμικρή αβλεψία και η ελάχιστη αμέλεια μπορεί να καταλήξει τραγική. Κάπως έτσι έγινε το λάθος και καταλήξαμε με ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο «μακρύ και κυλινδρικό τμήμα που συνδέει το κεφάλι με τον κορμό και αποτελείται από το λαιμό και το σβέρκο» (επειδή ο ορισμός είναι κομμάτι μεγάλος, λέω εφεξής να χρησιμοποιώ τη λέξη τράχηλος). Το πασίγνωστο στα πέρατα της Οικουμένης «του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει» δηλώνει ακριβώς το κατασκευαστικό λάθος του οποίου αποτελούμε θύματα!
Εδώ βέβαια, υπεισέρχεται μια παρανόηση, αφού αρκετοί πιστεύουν ότι η ευαισθησία του τραχήλου μας έχει να κάνει με ξενόφερτους ζυγούς. Αυτό, όμως, είναι λάθος και έχει αποδειχτεί ιστορικά και μάλιστα επανειλημμένα. Ως λαός έχουμε αποδείξει ότι τέτοιους υπομένουμε και κάποτε για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Κάτι Ρωμαίοι, κάτι Γερμανοί, κάτι Τούρκοι (αυτοί μάλιστα το παράκαναν) είναι ζωντανή απόδειξη των τραχηλικών αντοχών μας σε τέτοιους ζυγούς. Όλοι αυτοί πέρασαν από πάνω μας χωρίς να μας προκαλέσουν ούτε ένα τόσο δα αυχενικό.
Η ευαισθησία μας έχει να κάνει αποκλειστικά με εσωτερικούς ζυγούς κι εκεί βρίσκεται η αιτία της κατάστασής μας. Οι Έλληνες, δηλαδή ο τράχηλός τους, δεν ανέχονται ζυγούς ή ό,τι θεωρούν ως τέτοιο που προέρχονται από ομοεθνείς τους. Έτσι, αντί να αισθανόμαστε και να λειτουργούμε ως ενιαίο σύνολο, εμείς λειτουργούμε διασπασμένοι σε ομάδες με διαφορετικά συμφέροντα. Κάθε ομάδα θεωρεί ότι οι ενέργειες και τα συμφέροντα όλων των άλλων στρέφονται σε βάρος της, οπότε και η ίδια λειτουργεί με αυτόν ακριβώς τον τρόπο. Δηλαδή εχθρικά προς τις υπόλοιπες. Κάθε ομάδα τα θέλει όλα δικά της κι ας μην της αξίζουν και τα διεκδικεί με κάθε τρόπο.
Εννοείται ότι ο σεβασμός δεν έχει την παραμικρή θέση στις καθημερινές δράσεις. Η κάθε πλευρά διεκδικεί ως αποκλειστικό προνόμιο το χαρακτηρισμό του πατριώτη και αντιμετωπίζει τις άλλες ως βάρος και άρα ζυγό για την ίδια και το έθνος. Το να κλείνει κάποιος τους δρόμους, τα λιμάνια, τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τις δημόσιες υπηρεσίες, τα νοσοκομεία θεωρείται εθνικά αποδεκτή και μεγαλειώδης αντίδραση. Τα μέλη της ομάδας που κινητοποιείται με παρόμοιους τρόπους αυτοβαφτίζονται πατριώτες που εμποδίζουν κάποιου είδους εθνικό ξεπούλημα. Τα προβλήματα που προκαλούν στα μέλη των άλλων ομάδων αποτελούν λεπτομέρειες που δεν αξίζει να λαμβάνονται υπόψη.
Όλα αυτά βέβαια, δεν είναι παρά ψευτοτσαμπουκάδες και σε καμιά περίπτωση δε δείχνουν λεβεντιά και φιλότιμο. Βρίσκουν έκφραση σε μια κοινωνία που πλέει σε πελάγη λαϊκισμού, που αγνοεί την έννοια της ευθύνης, που δε θέλει να ακούει για προσπάθεια, ρίσκο και κυρίως σεβασμό σε αρχές διασφάλισης της αρμονικής συνύπαρξης, της τάξης, της κοινής προσπάθειας για κοινούς στόχους. Όλα αυτά είναι γελοίες εκφράσεις μιας κοινωνίας που θεώρησε την παγκοσμιοποίηση και τους θεσμούς της ως ευκαιρία να τη βγάλει καθαρή στις πλάτες των άλλων. Έλα που οι άλλοι σε αυτή την περίπτωση (οι ηττημένοι και οι δευτεράτζες που λέγαμε) έπαψαν να μασάνε κουτόχορτο και τώρα μας ζητούν τα ρέστα. Κι αν κάποιοι (μάλλον όλοι) δεν αντιληφτούμε ότι δε θα κερδίσουμε το παραμικρό πλέον όσους δρόμους κι αν κλείσουμε, μένει να πάρουμε μια κοινή απόφαση και να κλείσουμε ολόκληρη τη χώρα περιμένοντας τους ξένους ζυγούς (ΕΕ, ΔΝΤ, κερδοσκόπους) που ήδη ετοιμάζουν επέλαση. Αυτούς έχει αποδειχτεί ότι τους υπομένουμε άλλωστε!

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δηλαδή το θέμα είναι ότι κλείνουμε τους δρόμους και στην τελική δεν καταφέρνουμε τίποτα??Αυτο ειναι το clue της υπόθεσης..?Είμαι 24 και βλέπω το μέλλον μου αβεβαιο..προσπαθώ να βρω τρόπους να να δω κάτι θετικό ..(εστω ενα φως στο τουνελ βρε αδερφέ!)σε ότι με περιμένει..εχω σιχαθεί τους πάντες..εχω σιχαθεί ότι ολοι 'εσείς' αμεσα ή εμμεσα δημιουργήσατε..Το μόνο που με ''χαροποιεί'' ειναι να βλεπω ότι υπάρχουν κ αλλοι σαν εμενα που με την παρουσια τους στους δρομους προσπαθουν να δειξουν αυτην την δυσαρεσκεια...Εγω λοιπον δεν βρισκω ανουσιο το κλεισιμο των δρομων..Μπορω και βλέπω κάτι πιο ουσιαστικό..Αλιμονο αν πιστευουν κ αλλοι οπως εσεις ότι αποτελει ''ψευτοτσαμπουκα''..!!Η αληθεια ειναι ότι αποτελειτε παλια μεγαλη μου συμπαθεια κ επιροη αλλα αυτη την φορα δεν μου αρεσε καθολου ο τροπος που το προσεγγισατε..
''Κι αν κάποιοι (μάλλον όλοι) δεν αντιληφτούμε ότι δε θα κερδίσουμε το παραμικρό πλέον όσους δρόμους κι αν κλείσουμε, μένει να πάρουμε μια κοινή απόφαση''...κοινη αποφαση????Καλο ανεκδοτο...κοινη αποφαση θα παρθει απο ποιους συγκεκριμενα??Απο μενα κ απο εσας??'Η μηπως από καποιους που εσκαβαν τον λακο του μελλοντος μου πριν απο μενα για μενα??Δεν ξερω ισως είμαι γλυκαναλατη ή ρομαντικη ίσως απλώς να τα έχω σιχαθει όλα.Δεν ξερω αν θα αλλαξει οτιδηποτε αν βγω στον δρομο αλλα σιγουρα δεν μπορω να μενω αμετοχη σε ολο αυτο..κι αυτος ειναι ενας τροπος να το εκφραζω.

Σωτήρης Π. Ζάχος είπε...

Αγαπητή … Ανώνυμη!!!
Μάλλον μέσα στην απαισιοδοξία σου έχεις παρανοήσει αρκετές αναφορές του άρθρου μου.
Το «κλείσιμο των δρόμων» καταδικάζεται, όταν αποτελεί έκφραση μιας ομάδας, η οποία ουσιαστικά στρέφεται ενάντια στις υπόλοιπες και όχι όταν εκφράζει αγώνα και αγωνία για το κοινό καλό και άρα το εθνικό συμφέρον.

Θεωρείς εμένα και τη γενιά μου υπεύθυνους για ό,τι συμβαίνει αλλά μάλλον δε λαμβάνεις υπόψη σου ότι η γενιά των σαραντάρηδων τώρα μόλις αρχίζει να βγαίνει στο προσκήνιο, να διεκδικεί και να καταλαμβάνει θέσεις σημαντικές, οπότε λίγο δύσκολο να ευθύνομαι εγώ και οι της γενιάς μου για τα σκάνδαλα, την αναξιοκρατία, το χρέος, το μπάχαλο που κυριαρχεί παντού κτλ.

Όσο για το τι έχει να προσφέρει το κλείσιμο των δρόμων μάλλον το είδαμε ήδη:
Κάποιοι νεκροί (επειδή υπηρετούσαν το σύστημα;;;) από δειλούς δολοφόνους που το παίζουν αναρχικοί αλλά που δεν έχουν καταλάβει ότι αναρχία σημαίνει απόλυτη ωριμότητα και ευθύνη.
Κάποιες χιλιάδες ακυρώσεις συνεδρίων και διανυκτερεύσεων.
Έκδοση ταξιδιωτικής οδηγίας από ορισμένες χώρες.
Η ΕΕ και το ΔΝΤ μάλλον δεν ίδρωσαν ιδιαίτερα οπότε και δεν πρέπει να περιμένουμε χάδια και στοργή από εκεί!

Για την «κοινή απόφαση» επιμένω ότι πρέπει να ληφθεί από όλους και δεν είναι άλλη από το να αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του απέναντι στην κοινωνία. Εννοείται ότι ο καθένας έχει διαφορετικά μέσα και τρόπους αλλά η ευθύνη είναι μια και μοναδική και σίγουρα κοινή!

Αγαπητή «ανώνυμη» (μου φαίνεται γελοία η προσφώνηση αλλά εσύ το διάλεξες)
έχεις την ατυχία να είσαι 24 μόνο αν διάλεξες σπουδές που θα σε οδηγούσαν στο Δημόσιο, το οποίο κάποιοι άλλοι κατασπάραξαν και αποτέλειωσαν πριν από σένα και τη γενιά σου!!!
Έχεις την τύχη να είσαι 24 αν οι μέχρι τώρα επιλογές σου δεν ανταποκρίνονται στη λογική του κάθε τεμπέλη, μέτριου, βαριεστημένου, συντηρητικού Έλληνα (μια θεσούλα στο Δημόσιο για να αράξουμε, με μισθό βρέξει χιονίσει περιμένοντας την ώρα που θα βγούμε στη σύνταξη)!!!
Όσο για το αν είσαι γλυκανάλατη και ρομαντική καθόλου δεν πρέπει να σε απασχολεί και κανένας δεν πρόκειται να ασχοληθεί μ’ αυτό, γιατί κανέναν ρόλο δεν μπορεί να παίξει! Εκείνο που έχει σημασία είναι να είσαι λογική!
Α και κάτι ακόμα… Να μη φοβάσαι να δηλώνεις ποια είσαι, να μην κρύβεσαι πίσω από οποιαδήποτε μορφή ανωνυμίας. Εκείνο που μας λείπει είναι ο τσαμπουκάς (δυναμισμός) και η αισιοδοξία. Εκείνο που μας περισσεύει είναι ο ψευτοτσαμπουκάς και η απαισιοδοξία!!!

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ Κ.Ζαχο..δεν ξερω αν ειμαι τοσο απαισιοδοξη οσο σας φανηκα στο προηγουμενο σχολιο..σιγουρα ομως ειμαι προβληματισμενη.Να διευκρινησω λοιπον μερικα σημεια.

Θεωρω υπευθυνη μια γενια η οποια με την ανοχη της αλλα και την συνενοχη της ειτε με τις πολιτικες επιλογες της ειτε με αυτες του τροπου ζωης της (ποιος Ελληνας δεν εχει ζητησει ρουσφετακι??Ποιος δεν εδωσε φακελακι??)επεδρασε καταλυτικα στο να οδηγηθει αυτη η χωρα σε τελμα.Δηλαδη αυτοι οι σαρανταρηδες επρεπε να σαρανταρησουν για να αρχισουν να διεκδικουν?Αλίμονο!!(Ασφαλως όμως δεν μπορω να θεωρησω οτι ευθυνονται για ολα!!Θα ηταν ανοητο.)Οποτε καπου εδω συμφωνουμε με την 'κοινη αποφαση'η οποια βεβαια ειναι πρακτικα αδυνατη διοτη κοινη αποφαση προυποθετει κοινα συμφεροντα οποοοοτε..κομματακι δυσκολο(!).

Τελικα..για το..κλεισιμο των δρομων...με μπερδεψατε..απο την μια δεν καταδικαζεται οταν εκφραζει αγωνα και αγωνια για το κοινο καλο και αρα το εθνικο συμφερον ..και απο την αλλη τι εχει να μας προσφερει παρα νεκρους,ακυρωσεις συνεδριων,εκδοσεις ταξιδιωτικων οδηγιων..Καταρχας θεωρω οτι η συγκεκριμενη πορεια(με την δολοφονια 3 ανθρωπων απο καποιους στους οποιους εγω δεν χαριζα τον ορο 'αναρχικοι')καθε αλλο παρα αποτυχημενη θα μπορουσε να χαρακτηριστει.Φυσικα εγινε μια τριπλη δολοφονια!Σημαντικοτατο τραγικο γεγονος!Τρεις ανθρωποι σκοτωθηκαν απο κανονικοτατους συνηθισμενους δολοφονους!Ωστοσο δεν γινεται να μην βλεπουμε οτι 150.000 ανθρωποι βγηκαν στον δρομο για να διαμαρτυρηθουν για ολα αυτα!Διπλα σε 25αρηδες εβλεπες 60ρηδες και παιδια με τους γονεις τους.(Μια βολτα στην πορεια θα σας εδεινε σιγουρα αλλη εικονα των πραγματων..)Βεβαιως τα ΜΜΕ εκαναν μια χαρα την δουλεια τους κ παλι..Τωρα θα μου πειτε τι βγηκε απο ολο αυτο...Η αληθεια ειναι οτι δεν ξερω..Μπορει τιποτα..Μπορει ομως να φανηκε επιτελους οτι ολος αυτος ο κοσμος βαρεθηκε να βλεπει σκανδαλα εκατομμυριων (κ δεν ξερω κ εγω τι αλλο) ενω καποιοι ανθρωποι για παραδειγμα δεν εχουν τα απαραιτητα χρηματα να συντηρησουν αξιοπρεπως την οικογενεια τους.Σε ενα τετοιο σημειο ενας απλος καθημερινος ανθρωπος μετατρεπεται σε δολοφονο(σιγουρα με πολλα ελαφρυντικα!).Μπορει να εγινε σαφες οτι η ανεχεια των πολιτων εφτασε στο τελος.Μπορει καποιοι αρμοδιοι να τρομαξαν(μακαρι αλλα δεν νομιζω..)Καπου εδω σιγουρα πρεπει να ξεκαθαρισω οτι ολα αυτα που γραφω εδω δεν 'πειραρχουν' σε καποια κομματικη γραμμη παρα αποτελουν προσωπικους προβληματισμους.

Εχω λοιπον την τυχη να ειμαι 24 και με επιλογες που δεν θα μου προσφερουν απλως μια ζεστη χουχουλιαρικη θεση στο δημοσιο αλλα κατι παραπανω..Σιγουρα ομως η εποχη στην οποια εγω καλουμαι να βγω στην αγορα εργασιας ειναι ..πως να την πω..δυσκολη?Αυτο λοιπον με εξοργιζει..Προφανως και παλευω να διατηρω την αισιοδοξια μου την οποια μπορει να μην διακρινει κανεις σε αυτα τα σχολια μου(αλλωστε κατι τετοιο θα εκανε ανιαρο το blog σας!) ωστοσο πιστεψτε με..εχω!

Τελος πρεπει να σας πω οτι ευτυχως δεν μου αρεσει να κρυβομαι πισω απο διαφορες μορφες ανωνυμιας..ο λογος που δηλωθηκα ανωνυμη ηταν οτι..το ξεχασα..εγραφα..εγραφα και στο τελος δεν υπεγραψα!
Ευαγγελια

Σωτήρης Π. Ζάχος είπε...

Πολυαγαπημένη μου Ευαγγελία!!!!!
Χαίρομαι πολύ για την επικοινωνία με ένα άτομο που ανέκαθεν εκτιμούσα. Λυπάμαι που σε απογοήτευσα με το κείμενο αλλά σίγουρα δεν ήταν ό,τι ήθελα. Ανήκω στους αισιόδοξους ανθρώπους για έναν λόγο: πιστεύω στη σκληρή και συνεχή δουλειά με σεβασμό στους άλλους.
Αυτή είναι η «κοινή ευθύνη».
Σκέφτεσαι μια κοινωνία όπου συνειδητά ο καθένας (εργοδότες, εργάτες, δημόσιοι υπάλληλοι, πολιτικοί…) αναλαμβάνει αυτό το απλό πράγμα; Αυτό δε θα ήταν προς το κοινό συμφέρον;
Βέβαια, η κοινωνία μας είναι λίγο μακριά από αυτό το σημείο, αφού εδώ ο καθένας αποβλέπει σε ένα προσωπικό συμφέρον που έρχεται σε σύγκρουση με το συμφέρον όλων των άλλων. Ευθύνες γι αυτό έχουν οι πολιτικοί που ανέχονται, επαινούν και επιβραβεύουν τη μετριότητα, οι συνδικαλιστές που ονειρεύονται μια μέρα να γίνουν πολιτικοί, οι πολίτες που ονειρεύονται ένας δικός τους (ακόμα κι αν είναι πιο ηλίθιος και από μύδι) να γίνει πολιτικός, ώστε να τους ικανοποιεί τα ρουσφέτια…

Όσο για το κλείσιμο των δρόμων σήμερα μου θυμίζει λίγο το βοσκό με το λύκο! Θυμάσαι το μικρό βοσκό που για πλάκα φώναζε κάθε τόσο «λύκος, λύκος» και ξεσήκωνε τους χωρικούς χωρίς λόγο. Όταν ο λύκος πράγματι μπήκε στο μαντρί κανείς προσέτρεξε για βοήθεια.
Κι εμείς βρεθήκαμε τελικά στην κατάσταση αυτή. Ο λύκος (ΔΝΤ, ΕΕ) είναι ήδη μέσα στο μαντρί και ξεκοκαλίζει ό,τι βρει μπροστά του! Όσοι δρόμοι κι αν κλείσουν ο «λύκος» δεν πρόκειται να φοβηθεί ούτε καν να συγκινηθεί.
Κι όμως έχουμε πράγματα να κάνουμε. Να αναλάβει ο καθένας την ευθύνη του και να γίνει παραγωγικός. Να καταδικάσουμε τους βρόμικους πολιτικούς (η αποχή δεν είναι λύση). Να συμπεριφερθούμε ως υπεύθυνοι καταναλωτές. Να εγκαταλείψουμε την ανατολίτικη χωριατιά και κουτοπονηριά που μας διακρίνει. Να γίνουμε όλοι προστάτες του νόμου. Να απαλλαγούμε από την πρακτική του βολέματος.

Όσο για το ότι βγαίνεις στην αγορά σε μια δύσκολη εποχή, δε θα με βρεις σύμφωνο! Μπορείς να εντοπίσεις μια εποχή στην οποία τα πράγματα ήταν εύκολα για κάποιον που ξεκινούσε;
Δεν ξέρω πόσο σε χαλαρώνει αλλά και το δικό μου ξεκίνημα ήταν βουτηγμένο στο άγχος, την ανασφάλεια, την αναζήτηση αλλά κυρίως σε ξενύχτια και σκληρή δουλειά. Πάντα έτσι ήταν και πάντα έτσι θα είναι Και σήμερα η αγορά χρειάζεται ικανά άτομα αλλά δυσκολεύεται να τα βρει!!! Σου φαίνεται περίεργο με τόσους πτυχιούχους;
Κι όμως σου μεταφέρω την προσωπική εμπειρία μου. Βρες μου έναν δυο φιλολόγους που να αξίζουν τον κόπο (ένα πτυχίο δεν αρκεί, προσωπικότητες και όρεξη για δουλειά χρειαζόμαστε) και να μου τους στείλεις.

Για να μη μακρηγορώ τώρα που γνωρίζω σε ποιο άτομο αναφέρομαι. Σου έχω εμπιστοσύνη και σε βεβαιώνω ότι όσα λένε για δυσκολίες και ανταγωνισμό που θα βρεις μπροστά σου είναι παραμύθια. Υπάρχει ένα μυστικό που πρέπει να σε καθοδηγεί στη διάρκεια της ζωής σου: Σε κάθε φάση να αναρωτιέσαι «τι παραπάνω έκανα ή κάνω από τους υπολοίπους», να αποφεύγεις τα εύκολα όσα δηλαδή κάνουν οι πολλοί και τότε να είσαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρεις και μάλλον θα το κάνεις με άνεση!

Έχω ένα «ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ» για σένα. Όποτε βρεθείς στα μέρη μου να με βρεις για να σου το δώσω!

Πολλά φιλιά, με εκτίμηση!