Το βάρβαρο σύστημα εισαγωγής και η πιο βάρβαρη εναλλακτική του

Αυτή η ανιαρά επαναλαμβανόμενη ιστορία έχει καταλήξει πιο κουραστική κι από την ίδια την κόπωση. Κάθε χρόνο τα ίδια και χειρότερα. Τρελαμένοι γονείς, καταπιεσμένοι μαθητές, ανεπαρκείς εκπαιδευτικοί να καταδικάζουν το ψυχοφθόρο, το εξοντωτικό, το παπαγαλίστικο σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Το σύστημα που «δεν αφήνει τον κάθε μπούλη/α να το διασκεδάσει, να το ρίξει έξω, να ξεσαλώσει, να ζήσει τις χαρές της ηλικίας του…». 

Για να αποφύγω όσα καταδικάζω, θα προσεγγίσω την πραγματικότητα με λίγα λόγια και σταράτα. Μάλιστα, τα λόγια αυτά δε θα τα μασήσω, που σημαίνει ότι δε θα επιδείξω το παραμικρό έλεος και σεβασμό, οπότε κάποιοι πρέπει να εγκαταλείψουν την ανάγνωση κάπου εδώ! Τι επίδειξη καλότητας!

Έχουμε και γράφουμε. Πράγματι το δεδομένο σύστημα είναι ψυχοφθόρο και εξοντωτικό και θεοποιεί την παπαγαλία και δε δίνει στους υποψηφίους, που φτάνουν να το αντιμετωπίσουν, την ευκαιρία να ξεδιπλώσουν το σύνολο των ταλέντων(;) τους και να αναδείξουν την πολύπλευρη κουλτούρα που έχουν συσσωρεύσει μέχρι τη δεδομένη στιγμή. 

Ε ναι, το σύστημα εισαγωγής είναι όλα αυτά και ακόμα χειρότερα. Αλλά για ποιους είναι; Είναι για εκείνους που συμμετέχουν κάθε χρόνο σε αυτό και μαζεύουν δεκαεφτά και δεκαοχτώ και δεκαεννιά χιλιάδες μόρια; Μάλλον όχι. Για ποιους είναι λοιπόν; Ε, είναι για εκείνους που ενώ αναίτια πίστευαν στην αρχή της σχολικής χρονιάς ότι είναι για πολλές χιλιάδες μόρια, τελικά διαψεύδονται, πιάνοντας κάτι άλλο. 

Γι αυτούς καλά κάνει και είναι εξοντωτικό και άδικο και βλαμμένο και ό,τι μπορεί να φανταστεί ο κάθε πικραμένος. Κάθε χρόνο διαγωνίζονται με αυτό το βλαμμένο, ανυπόφορο και άδικο σύστημα περίπου ογδόντα χιλιάδες υποψήφιοι. Αν κάποιος πιστεύει ότι όλοι αυτοί είναι ικανοί, έχουν τη γνώση και διαθέτουν τα ψυχικά εφόδια για να συμμετέχουν στις Πανελλαδικές, είναι πιο βλαμμένος και από το βλαμμένο σύστημα. 

Κάθε χρόνο φτάνουν στην Τρίτη Λυκείου άτομα αναλφάβητα -όχι μόνο λειτουργικά αλλά συχνά και οργανικά. Φτάνουν άτομα που αγνοούν τι ακριβώς σημαίνει μελέτη, προγραμματισμός, στόχος. Άτομα που αγνοούν τη γνώση που προηγήθηκε στις προηγούμενες τάξεις. Φτάνουν, τέλος, άτομα που τρέμουν την ιδέα της εξέτασης, της αξιολόγησης, της επιλογής. 

Τελικά, μπορεί και να μη φταίει τόσο πολύ το σύστημα. Σίγουρα φταίει. Εκείνο που φταίει περισσότερο, όμως, είναι το γεγονός ότι οι υποψήφιοι δεν έχουν αξιολογηθεί αντικειμενικά σε κανένα προηγούμενο στάδιο εκπαίδευσης. Φτάνουν στις εισαγωγικές εξετάσεις χωρίς φιλτράρισμα, χωρίς κανείς να τους έχει καταστήσει σαφές τι αξίζουν, πού μπορούν να φτάσουν. Εξωφρενικά μεγάλοι βαθμοί χωρίς κόπο, ντάντεμα και προδέρμ τους συνοδεύουν μέχρι τις Πανελλαδικές. Είναι απολύτως δικαιολογημένο αυτοί και κυρίως οι γονείς τους να βλέπουν τα πράγματα σκούρα. 

Και τι πρέπει να κάνουμε; Μήπως να προσαρμόσουμε το σύστημα πάνω στον κάθε τεμπέλη, μέτριο, ανίκανο και αναλφάβητο; Μα αυτό κάναμε μέχρι τώρα ως κοινωνία σε κάθε τομέα και πιάσαμε πάτο. Πιθανώς δε χρειαζόμαστε ανάλογη συνέχεια. Ε λοιπόν, εκείνος που ξημεροβραδιάζεται στο Facebook ή σε τηλεοπτικές μπούρδες, εκείνος που προτιμάει τα ξενύχτια στα μπουζουξίδικα από εκείνα για μελέτη, εκείνος που διαβάζει επιλεκτικά κι όχι σφαιρικά, εκείνος που έχει μετατραπεί από τους γονείς του σε μπουλομπούλη, χωρίς αυτοπεποίθηση και πρωτοβουλία, δεν έχει θέση στο σύστημα, γιατί θα δεινοπαθήσει με πενιχρά, συνήθως, αποτελέσματα. Έχει θέση αλλού και καλά θα κάνει να τη διεκδικήσει. Αυτογνωσία λέγεται. 

Το παιδί που λιποθυμάει, επειδή δεν έπεσε το SOS, πρέπει να γίνει γιατρός; Τι θα κάνει μπροστά σε ένα επείγον περιστατικό; Θα λιποθυμάει κι εκεί και μετά θα θέλουμε γιατρό για το γιατρό; Ε; Εκείνη που πάει στις εξετάσεις και δε γράφει καλά, επειδή το θέμα που της δόθηκε είχε ξαναδοθεί πριν λίγα χρόνια και δεν το περίμενε, έχει λογική στο κεφάλι της; Μάλλον, έχει οτιδήποτε στο κεφάλι της; Δηλαδή, τι είναι τα θέματα, κούκλα μου; Επισκέπτες που δεν τους περίμενες, καλή μου; Μήπως, αγάπη μου, το θέμα έπρεπε να σε ειδοποιήσει μέσω Facebook, πριν να… πέσει; «Γεια, είμαι το τάδε θέμα και θα πέσω» κι εσύ θα του κάνεις like και βλακώδη σχόλια; Κι άντε αυτή να περάσει και να γίνει καθηγήτρια. Τι θα λέει αύριο στους μαθητές της; «Αυτό μην το διαβάσετε, γιατί έπεσε πρόσφατα» θα λέει; Μήπως εκείνος που δεν έχει ξαναδιαβάσει στη ζωή του, έχει θέση στο σύστημα; Τι να πρωτοπρολάβει ο κακόμοιρος; Να μάθει να διαβάζει ή να μάθει τις γνώσεις που απαιτούν οι εξετάσεις; 

Μήπως η πολλή αφασία έχει καταλήξει γραφική; Τα δεδομένα γύρω μας αλλάζουν με εξαιρετικά γρήγορους ρυθμούς. Και η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε μια φάση «διόρθωσης» -όχι κρίσης- η οποία δεν είναι καθόλου παροδική. Λύσεις υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν, απλώς δε θα είναι οι εύκολες λύσεις του πρόσφατου παρελθόντος. Και το σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση μπορεί να γίνει πιο ανθρώπινο αλλά αγνοώ πόσο επιθυμητό θα ήταν κάτι τέτοιο από όλους εκείνους που καταδικάζουν τη βαρβαρότητά του. Η αντικειμενική και αυστηρή αξιολόγηση των μαθητών από τις πρώτες βαθμίδες εκπαίδευσης με ανάλογο εκσυγχρονισμό των υποδομών θα ήταν μια τέτοια λύση. Όσοι, λοιπόν, βιάζονται να μιλήσουν για τη βαρβαρότητα του συστήματος, ας σκεφτούν την εναλλακτική. Πιστεύω, όμως, ότι θα τη βρουν λίγο πιο βάρβαρη. 

Ο κ. Ζάχος γνωρίζει πόσο αγαπητός θα γινόταν, 

αν τόνιζε τη βαρβαρότητα του συστήματος, 

αλλά απεχθάνεται το λαϊκισμό

"Πώς θα γράψετε άριστα στις Πανελλαδικές"!!!

Αφιερωμένο σε εκείνους που προσπάθησαν

SOS: Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε σε εποχές, οι οποίες δεν έδιναν ιδιαίτερη βαρύτητα στην πολιτική ορθότητα, οπότε ορισμένοι από τους χαρακτηρισμούς που περιέχει, είναι πιθανό να θεωρηθούν σκληροί. Αν συνεχίσετε, το κάνετε αποκλειστικά 

με δική σας ευθύνη!

Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια. Αν είστε μαθητής και ανήκετε στη μάζα των ανεπρόκοπων, τεμπέληδων, άσχετων, μέτριων που επιθυμεί να τα πάει καλά σε κάτι για το οποίο δεν προσπάθησε ποτέ, προσέξτε καλά. Αν αισθάνεστε κάτι σαν «τρεχάτε ποδαράκια μου να μη σας φτάσει ο κ*λος», αυτή την περίοδο, κινδυνεύετε. Δηλαδή, εσείς κινδυνεύετε, έτσι κι αλλιώς, κάθε περίοδο και μην το πάρετε αψήφιστα. Απλώς, τη συγκεκριμένη περίοδο, λίγο πριν τις Πανελλαδικές δηλαδή, κινδυνεύετε λίγο παραπάνω. Κινδυνεύετε από επιτήδειους αγύρτες που εκμεταλλεύονται τον πόνο κάθε ηλιθίου προτείνοντας μεθόδους που -όπως ισχυρίζονται- οδηγούν δεδομένα στην επιτυχία του ακατόρθωτου.

Κι επειδή, εκείνα που κοροϊδεύω -και θα συνεχίσω να το κάνω- δεν θα τα κάνω κι εγώ, οφείλω να προειδοποιήσω ότι στο κείμενο που διαβάζετε δεν θα βρείτε απλοϊκές και ανόητες συνταγές. Στο συγκεκριμένο κείμενο θα βρείτε την απόλυτη και μοναδική Αλήθεια, για το «πώς θα γράψετε άριστα στις Πανελλαδικές».

Για να μην τα πολυλογώ, κάθε χρόνο τέτοια περίοδο, στα περισσότερα έντυπα περισσεύουν αναφορές, αφιερώματα, ένθετα, έκθετα και ό,τι άλλο με πηχυαίους τίτλους που προϊδεάζουν για μαγικές συνταγές επιτυχίας πρώτου μεγέθους. Βέβαια, το περιεχόμενό τους δεν έχει την παραμικρή σχέση με τους βαρύγδουπους τίτλους τους. Τα κατακαημένα ζωντόβολα, οι μαθητές και οι γονείς τους, το μόνο που βρίσκουν σε αυτά είναι χιλιοειπωμένες, ανιαρές και ανούσιες μπαρούφες, ενδεικτικές της απέραντης βλακείας όσων τα γράφουν και αυτών, βέβαια, που τα αναζητούν ως συμβουλευτικά στηρίγματα. Συμβουλές, οι οποίες φυσικά, κανέναν και ποτέ βοήθησαν να γράψει άριστα ούτε στις Πανελλαδικές ούτε στις Πανομανικές ούτε στις Παναζερμπαϊτζανικές ούτε στις Παναφγανικές ούτε στις Πανπανσυμπαντικές ούτε και οπουδήποτε αλλού γίνονται σοβαρές εξετάσεις. Δεν βοήθησαν και δεν πρόκειται να το κάνουν στον αιώνα τον άπαντα.

Διαβάζουμε, λοιπόν, σοφές συμβουλές που αποτελούν το απαύγασμα χιλιάδων χρόνων φιλοσοφικής αναζήτησης, εκατομμυρίων ετών εμπειρίας, μελέτης και πειράματος. Συμβουλές του στιλ «να είστε συγκεντρωμένοι», «να διαβάζετε προσεκτικά τα θέματα", "να διαβάζετε τα θέματα πολλές φορές», «να ελέγχετε δυο και τρεις και τέσσερις φορές τις απαντήσεις», «να γράφετε καθαρά», «να αποφεύγετε τα... λάθη», βρίσκει κανείς σε περιοδικά και ιστοσελίδες για τη γυναίκα, την αστρολογία, το κυνήγι και το ψάρεμα, το στοίχημα, ακόμα και σε σοβαρές εφημερίδες. Μάλιστα. Τέτοια θαυματουργά πράγματα. Η μπούρδα στο κόκκινο. Η ανοησία επαναπροσδιορίζεται. Η ηλιθιότητα σε vertigo αναζητώντας τον ορισμό της.

Όλα αυτά είναι πολύυυ σοβαρά, όπως κάθε καλοπροαίρετος αντιλαμβάνεται αβίαστα. Το βάθος και το μέγεθος της σοφίας τους συναγωνίζεται επάξια τη σοφία του πιο σοφού μπούφου της Υφηλίου. Δηλαδή, αν όλο αυτό το “think tank” δεν παρότρυνε τον υποψήφιο «να προσέχει», «να είναι συγκεντρωμένος», «να αποφεύγει τα λάθη», αυτός τι θα έκανε; Λάθη θα έκανε ή μήπως θα είχε σκοπό να είναι απρόσεχτος και αφηρημένος; Υπάρχει υποψήφιος που σκέφτεται: «Αχ τι καλά; Έφτασαν επιτέλους οι Πανελλαδικές και έχω σκοπό να κάνω πολλά και όμορφα λάθη»; Δηλαδή, ο υποψήφιος, αν δεν του λέγαμε να διαβάζει τα θέματα, μέχρι να τα κατανοήσει, τι θα έκανε; Θα απαντούσε σε κάτι που δεν έχει κατανοήσει; Θα μου πείτε, βέβαια, ότι υπάρχουν και τέτοιοι υποψήφιοι. Κι εγώ το γνωρίζω πολύ καλά ότι υπάρχουν και τέτοιοι και ακόμα χειρότεροι, οπότε εγώ ρωτάω: «Και γιατί αυτοί οι τέτοιοι κυκλοφορούν ακόμα ελεύθεροι και γιατί κάποιοι τους επέτρεψαν αυτούς τους τέτοιους να φτάσουν στην Γ΄ Λυκείου και να δίνουν τώρα Πανελλαδικές;;; Ε, γιατί»; Και άντε, να φανώ ψύχραιμος. Δηλαδή, άμα συμβουλεύσουμε τους "τέτοιους" να τα κάνουν όλα αυτά τα ωραία στις Πανελλαδικές, έχουν τη δυνατότητα να τα κάνουν;

Λοιπόν, η απάντηση για το «πώς θα γράψετε άριστα στις Πανελλαδικές» δεν είναι ούτε μεγάλο μυστικό ούτε συμπέρασμα μακροχρόνιας επιστημονικής έρευνας και παρατήρησης ούτε χρειάζεται μακροσκελείς αναλύσεις. Η απάντηση είναι λιτή, μικρή, χαριτωμένη και λογικά γνωστή ακόμα και στους ενοίκους ενός τεράστιου λαχανόκηπου. Εδώ δεν χωρούν υποκειμενικότητες ή βαθυστόχαστες προσεγγίσεις και άρα δεν χρειαζόμαστε κάποιες αυθεντίες να μας το πουν.

Όσοι αναζητούν και κυρίως διαβάζουν συμβουλές της τελευταίας στιγμής συναγωνίζονται την ευφυΐα ενός κατεψυγμένου ραδικιού. Όσοι, δε, προσφέρουν απλόχερα τέτοιες, είναι πολύ πονηροί. Οι τελευταίοι γνωρίζουν ότι με τέτοιους τίτλους θα πουλήσουν, σίγουρα, σε ένα κοινό για το οποίο η λογική αποτελεί άγνωστη λέξη. Άλλωστε η μάζα μπροστά σε κρίσιμες ή πρωτόγνωρες καταστάσεις περιέρχεται σε αφόρητη συναισθηματική ένταση, νιώθει το άγχος και την απόγνωση να την κατακλύζουν, κρύος ιδρώτας διαπερνά τη σπονδυλική στήλη ενώ το εκρού του νεκρού γίνεται το αγαπημένο χρώμα της. Σε τέτοιες συνθήκες οι περισσότεροι άνθρωποι δυσκολεύονται να αξιοποιήσουν το μυαλό και κινούνται βασισμένοι αποκλειστικά στο ανόητο και ανεξέλεγκτο συναίσθημα. Αυτό, όμως, σπάνια είναι καλός οδηγός. Συνήθως, ανοίγει τον δρόμο στην εκμετάλλευση.

Εκείνος που αυτή την περίοδο διαβάζει άρθρα του τύπου «Πώς θα γράψετε άριστα στις Πανελλαδικές», όχι για να πάθει νευρικό κλονισμό από τα γέλια, αλλά αναζητώντας τη σωτηρία, κινδυνεύει. Αύριο θα διαβάζει άρθρα παρόμοιου κύρους και ευφυΐας για το «πώς θα κερδίσετε χρήματα στο πάμε στοίχημα στα σπορ», «πώς θα κατακτήσετε τον άντρα των ονείρων σας», «πώς θα γίνετε το μεγαλύτερο τσ%υλί και θα αρέσετε σε όλους», «πώς θα προσληφθείτε στο Δημόσιο ενώ αυτό έχει πάψει να κάνει προσλήψεις», «πώς θα μαγέψετε τους καλεσμένους σας, φτιάχνοντας την τέλεια μπεσαμέλ», «πώς θα πιάσετε πολλές μπεκάτσες, κουτσομούρες, λαγούς ή πετραχήλια», «πώς θα αποκτήσετε σώμα φωτομόντελου τρώγοντας τον άμπακο»...

Κι αν αυτά φαίνονται ανώδυνα, ακίνδυνα και ειρηνικά, τότε μπείτε στον κόπο να σκεφτείτε ότι όσοι σήμερα περιμένουν σωτηρία από αφιερώματα στις Πανελλαδικές, αύριο θα περιμένουν σωτηρία από κάθε είδους Μεσσία και θα πιστεύουν, χωρίς πολλή σκέψη, πολιτικούς που θα τους υπόσχονται θαύματα, εύκολες λύσεις, μαζικές προσλήψεις σε μόνιμες θέσεις στο Δημόσιο. Θα υπακούν τυφλά σε οποιονδήποτε και οτιδήποτε υπόσχεται ότι θα τους σώσει, θα τους προστατέψει, θα τους δώσει ελπίδα, αγάπη, στοργή και προδέρμ. Με απλά λόγια, εκείνοι που σήμερα αποτελούν θύματα απλοϊκών μεθόδων χειραγώγησης, αύριο θα είναι θύματα του λαϊκισμού, πολύπλοκων και πιο επικίνδυνων μεθόδων.

Και επειδή με όλα αυτά ξέφυγα λίγο από τον στόχο που δεν είναι άλλος από τη γνωστοποίηση του... μυστικού που οδηγεί σε σίγουρη επιτυχία στις Πανελλαδικές, ας επανέλθω, γιατί εγώ το γνωρίζω το μυστικό πολύ καλά, όπως πιστεύω το γνωρίζουν και όλοι εκείνοι που γράφουν ατέλειωτες ασυναρτησίες για το αυτονόητο. 

Για να γράψετε, λοιπόν, άριστα στις Πανελλαδικές χρειάζεστε ένα και μόνο πράγμα και αν δεν το κάνατε ήδη, ζήτω που καήκατε. Πάτε για άλλα, μην το παλεύετε, γιατί τώρα πια δεν προλαβαίνετε, δεν έχετε τον χρόνο. Και αυτό το ένα και μόνο πράγμα δεν είναι άλλο από το να έχετε διαβάσει ώριμα, οργανωμένα, συγκεντρωμένα, ήρεμα, χωρίς να έχετε αφήσει ιδιαίτερα κενά όλα τα προηγούμενα χρόνια. Αν το κάνατε αυτό, τώρα δεν χρειάζεστε ούτε μαγικές συνταγές ούτε βλακώδεις συμβουλές ηλιθίων. Σε αυτή την περίπτωση το μόνο που χρειάζεστε τώρα είναι υπομονή και ηρεμία, να έρθει η ώρα να δώσετε εξετάσεις, να πετύχετε τους στόχους σας και να τελειώνετε, γιατί σας περιμένουν οι διακοπές, που μάλλον θα είναι οι καλύτερες της ζωής σας.

Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα και πολύ λυπάμαι αν σας γκρεμίζω το όνειρο. Αν μάλιστα ανήκετε σε εκείνους που τώρα στα πίσω πίσω κατάλαβαν τι πρέπει να κάνουν, προτείνω να μη χάνετε χρόνο διαβάζοντας ανοησίες του στιλ «πώς θα γράψετε άριστα στις Πανελλαδικές», γιατί καθόλου δεν πρόκειται να σας βοηθήσουν. Αντίθετα, αφιερωθείτε στη μελέτη των μαθημάτων σας μπας και «πιάσετε» κανένα δυάρι ή τριάρι και βρεθείτε σε κάποια σχολή του πίσω και κάτω μέρους της σπονδυλικής στήλης (αυτό θα μπορούσα να το πω και με μία λέξη που αρχίζει από «κώ-» και τελειώνει σε «-λου» αλλά ήδη τη χρησιμοποίησα παραπάνω και θα έχω άσχημα ξεμπερδέματα με τη μάνα μου, γιατί είναι παλιοκούβεντα)!!!